Diger tarafa mektuplar
Четверг, ноября 22, 2007Biliyor musun, duygusuzluk, en iyi yaptığımız şeylerden biri olmalı. Bunun yanında, en azından ben bunun için şaşılacak kadar enerji sarfediyorum. Fakat biz duygusuzluğu mukemmel hale getirecegiz, ta ki her bakista o çok saklamaya calistigimiz arzu bile görünmesin. Herhangi bir şeyi yapma arzusu, yeter ki böyle olmasın. Hayır, ben hala kopuyorum bazen, fakat kendimi tutmayı daha fazla becerebiliyorum artık. Yazmamak, gitmemek, düşünmemek. Etrafimda alçak, negatif parçalardan oluşan, fakat hissedilebilir bir çit var, üstünden atlanabilir, fakat markani, ya da yuzunu yere düşürmemen lazım, ya da bu tür durumlarda düşürülmemesi gereken her ne ise. Bilmiyorum aslında, şimdiye kadar olmadı. Belki de bu kaçınılmaz yaşlanmanın işaretidir. Ya da büyümedir. Fakat ben her başardığım günün karşısına bir çarpı işareti koyacağım. Seni unutmaya başardigim her günün. En azından 15 dakika için. Telefon ile birlikte tüm bağlarım kayboldu. Her seferinde seni bulmak için daha az şansım kalıyor, olur da artık dayanılmaz hale gelir ise. Fakat herseyde bir hayır vardır. Imkan yoksa – cazibe de yok. Oysa, rehberi soyle bir karistirdigim zaman, ismine kadar gelir ve asili kalirim bir kaç dakika için. Aramak için degil, bakmak için. Simdi bakacak şey de yok. Özgurluge doğru bir adım daha. Ya da riyakarliğa. Bu nüansi tam olarak çözemiyorum. Inanilmaz ve fazlaca güç sarfedip, acimaz ve hafif olursa – bu normal mi? 27 senelik hayatım boyunca yalandan gülümsemeyi bile ögrenemezken, “yetişkin ilişkilerin” diger takılarindan hiç bahsetmemek lazım. Ve eger olursa, her seferinde muhtemelen, kızarıp, solacağım ve kekeleyeceğim.. Bu yüzden de “eğer”den kurtulup “olursa”yi en aza indiricegim. Duygusuzluk yarışmasinda duygusuzluğumla “seyircinin favorisi” ödülünü alacağım. Çünkü seyircilerin beni anlayacağından eminim. Sonra da muhtemelen duygusuzluğun aşktan daha iyi olacağına kanaat getirecegim. Hatta dostluktan bile. Ve arkadaşlık ilişkilerinden. Çünkü her şey zamanla geçer veya azalır. Fakat duygusuzluk, belli bir noktaya vardiktan sonra, sürekli hal alir. En azından bir şey sürekli olur, değil mi?Ruscasi burada http://www.sunnysmiley.net/index.php/2007/11/22/pisma-na-tu-storonu/Yazar: hattifnaten
